Sağa baktım.
Sola baktım.
Yukarı baktım.
Aşağı baktım.
Bir de hatırı kalmasın diye arkaya baktım.
Siyaset esnafının attığı nutuklar, yaptıkları işler, bana hiç umut vermiyor.
Okuduğum, gördüğüm haberler ise tanımlanır cinsten değil.
Bu ruh hali içindeyken birden aklıma “Ne utanmaz köpekleriz.” cümlesi düştü.
Bu cümleyi kim söylemişti?
Ne zaman söylemişti?
Neden söylemişti?
Aldı mı beni bir merak…
Oturdum, araştırdım.
Karşıma bir şiir çıktı.
Taa 100 yıl önce Namık Kemal söylemiş.
Ben size şiirin günümüz Türkçesi ile yazılmış olanını sunuyorum.
Bakalım yüz yıl öncesi ile bugün yaşadıklarımız arasında bir paralellik kuracak mısınız?
Ne Utanmaz Köpekleriz
Edepsizlikte tekleriz
Kimi görsek etekleriz
Hak’dan da yardım bekleriz
Ne utanmaz köpekleriz.
Biz bakmadan sağa sola
Düşman girdi İstanbul’a
Vatanı sattık bir pula
Ne utanmaz köpekleriz.
Dalkavuklukta irtikap
İşte etti bizi harap
Sen söyle ey şevketmeab
Ne utanmaz köpekleriz.
İnsan mı neyiz seçilmez
Bir zehir ki içilmez
Tavrımızdan da geçilmez
Ne utanmaz köpekleriz.
Girme vatan kavgasına
Yetiş rütbe yağmasına
Daldık dünya sefasına
Ne utanmaz köpekleriz.
NAMIK KEMAL
