Haluk Bilginer’in daha önce katıldığı bir programda kullandığı ifadeler, yeniden gündeme geldi ve bugünlerde çeşitli platformlarda tartışılıyor.
Bilginer, o programda sunucunun kullandığı “ Türk sineması” tabirine itiraz ederek “Türkiye sineması diyelim mi ona? Türk sineması bana doğru gelmiyor.” demişti.
Aslında tartışma konusu yeni değil.
-Türk sineması
-Hayır Türkiye sineması diyelim.
-Türk edebiyatı
-Türkiye edebiyatı daha doğru bir ifadedir.
-Türk şiiri -Olmaz! Türkçe şiir diyeceksin!
-Türk tiyatrosu… -Hayır olmaz!
Türkiye tiyatrosu diyeceksin!
Bu tartışma yaklaşık 30-40 yıldan beri devam ediyor.
Ulus devleti savunanlarla, ona karşı çıkanlar arasında süren bu tartışmanın, yeni bir devletin temellerinin atıldığı, ulus devleti ifade eden kavramların yeni anayasadan çıkarılmaya çalışıldığı bu günlerde yapılması anlamlıdır.
1960lı yıllardan sonra bazı çevrelerce bir ulusu ifade eden “Türk” sözcüğü, faşizm ve ırkçılıkla ilişkilendirilerek aşağılama yoluna gidilmişti.
Kapitalizm karşısında havlu atan sosyalizmin 1990lı yıllarda Sovyetler Birliği’nde yıkılmasından sonra sosyalist partiler ne yapacaklarını bilemediler. Uzun uzun yapılan değerlendirmelerden sonra sınıf mücadelesi eksenli değerlendirmelerden vaz geçerek çevre sorunlarını, feminizmi, cinsel kimliği, etnik aidiyeti, mezhep çatışmalarını önceleyen bir mücadele platformunu esas aldılar. Sol yelpazede yer alan Sosyal demokratlardan, komünistlere kadar tüm sol akımlar, gömlek değiştirerek bu yeni siyaset tarzını benimsediler. Amerika’dan Avrupa’ya kadar her yerde kapitalizmin çeşitli vakıfları eliyle sol hareketler sistem içine çekilerek ehlileştirildi.
Türkiye’de ise 1980’den sonra Özgürlük ve Demokrasi Partisi’nin (ÖDP) başını çektiği 2. Cumhuriyetçilerin, liberallerin de yer aldığı bu akıma daha sonra kendini sosyalist olarak tanımlayan tüm partiler de katıldılar. Ayrılıkçı Kürt partilerin ve Alevi örgütlenmelerinin de katılmasıyla cephe genişledi.
Bu partilerin en temel özelliklerinden biri, mücadelenin merkezine etnik ve mezhep sorunlarını koymalarıdır.
Dünyaya ve ülkeye mezhep ve etnik aidiyet ekseninde bakıldığında insanın gözü etnik ve mezhep sorunlarından başka bir şey görmez. Bu yüzden Türkiye’deki politikacıların bir çoğu nutuklarına “Türk, Kürt, Laz, Ermeni, Yahudi, Alevi vatandaşlarım!” diye başlarlar. Onlara göre “Türklük” Cumhuriyeti, ulus devleti kuran üst kimlik olmaktan daha ziyade bir etnik grubu ifade eder. Yine onlara göre tüm etnik gruplar ve mezhepler aynı hukuksal ve siyasal haklara sahip olmak zorundadır.
Bu düşünceden hareketle “Tüm etnik gruplara eşit vatandaşlık hakkı tanınmasını istiyorlar.
Geçtiğimiz günler içinde uydurulmuş “Lazca Günü” münasebetiyle DEM Parti yetkilileri, “Türkiye’de yaşayan Lazlara anadilinde eğitim hakkı tanınsın!” diye açıklama yaptılar. Kürtlerden sonra Lazlara da anadilinde eğitim hakkı isteniyor. Aslında DEM Partisi’nin ve sosyalist partilerin söylemleri incelendiğinde onların bu hakkı Türkiye’de olan tüm etnik gruplara da istedikleri görülecektir. Selahattin Demirtaş’ın “Kürtlere istediğimiz tüm hakların, diğer etnik gruplara da verilmesini talep ediyoruz.” demesini hatırlayalım. Demirtaş’ın dediği şekilde 25-30 etnik gruba anadilde eğitim yapma hakkı verildiği koşullarda ortaya 30 devlet çıkar.
Aslında istenilen de budur.
Dünyada da bir örneği de yoktur.
Deli saçması bu tezleri savunan kişiler, ne yazık ki Türkiye’de adam gibi ortalıkta dolaşıp itibar görüyorlar.
Ulus devletin bir ifadesi olarak Türk edebiyatı, Türk sineması, Türk tiyatrosu kavramlarına karşı çıkan bu çevreler bir başka ulusa ait olan kavramları ise Fransız edebiyatı, Alman sineması, Rus operası diyerek doğru biçimde ifade ediyorlar.
Kendilerine Türk sineması demeyi yasaklayanlar, rahatlıkla Kürt sineması diyebiliyorlar.
Onların karşıtlığı Türk’e dir, Türk ulusunadır, Türk ulus devletinedir.
Haluk Bilginer, oynadığı “Şahsiyet” dizisindeki performansıyla 2019 yılında New York’ta Emmy Ödülü (en iyi erkek oyuncu) almıştı.
Atatürk’ü aşağılayan, Kürt yalakalığı yapan Haluk Bilginer’i oynadığı “Şahsiyet” dizisi ile ilgili olarak üç yıl önce “Vah! Zavallı Kürt Kadını” başlıklı yazısıyla Horozlu Ayna sayfasında eleştirmiştik.
Türk karşıtlığı yapan, Atatürk’ü aşağılayan, Kürt dalkavukluğu yapan ve bir zamanlar Fetö dizilerinin baş rol oyuncusu Haluk Bilginer gibi kişiler, bu ülkede her zaman baş tacı edilerek reklamlarda oynatılıp ödüllendiriliyor.
Haluk Bilginer, sanatçı nitelemesini hiç hak etmiyor.
O, tercihini yaparak Saraya kapılanmıştır.
O, güçlüden yanadır.
O, kapitalist soygunun bir şakşakçısıdır.
Buradan hareketle; ‘Yeni Sivil Anayasa’ deyip Türk ulusuna ait kavramları yok etmeye çalışarak Apo’nun arkasında safa geçenleri tanımakta, mücadele açısından her zaman fayda vardır.
